System jednopartyjny i rządy dowódców wojskowych prowadziły do ustanowienia w szeregu państw tzw. rządów silnej ręki, których przejawem jest koncentracja władzy w rękach jednostki. Niektórzy spośród przywódców - na przykład Mo-butu w Zairze, Leopold Senghor w Senegalu, Kenneth Kaunda w Zambii, Julius Nyerere w Tanzanii i Hastings Banda w Malawi - panując po kilkadziesiąt lat zdołali przynajmniej doprowadzić do względnej stabilizacji sytuacji w kraju. Inni przeradzali sic w obłąkanych tyranów, których rządy przyniosły jedynie śmierć i zniszczenie. Do najbardziej ponurych przykładów należał sprawujący władzę w Ugandzie Idi Amin, z którego polecenia służby bezpieczeństwa zgładziły w latach 1971 -1979 około 300 tyś. ludzi. Gwinea Równikowa przetrwała rządy terroru Maciasa Nguema (1968-79 ). W 1977 r. krwiożerczy Jean Bedel Bokassa - władca Republiki Środkowoafrykańskiej -wzorując się na napoleońskim ceremoniale, sam koronował się na cesarza. Jego cesarstwo przetrwało 2 lata i zostało obalone przez wojska francuskie.